25/8/2007 - BİR BİTİŞİN ARDINDAKİ SON SÖZLER...

Ben, seni görmek için sınırlarımı zorlarken,
senin umursamamandan, alaycı konuşmalarından,
ya da senden vazgeçerim diye korkup önüme bir parça yem atmandan anlamalıydım...

Ben, hayatta hiç kimseye bu kadar sabırlı davranmamıştım oysaki.,
Severdim özgürlüğümü, asi olmayı, bir bardak suda fırtınalar koparmayı, kimseye hesap vermemeyi...
Bir bunları severdim bir de seni sevdim...
Sevgilin değil sevdiğin olmayı istedim....

İlk defa biri benden hesap sorsun istedim, bir açıklama beklesin..
Bu biraz açık değil mi ya da "Hayır bir yere gitmiyorsun,evde oturuyorsun" dan başka bir şeydi bu...
Beni sorgula, duygularımı sorgula istedim. Olmadı...

Ne kadar da kolaydım senin için, ne kadar da zahmetsiz...
Tabiiki, bocalardın, emindin düzgün insan olduğumdan

 hayatında hiç karşına çıkmamış kadar düzgün..
emindin seni çok sevdiğimden ve düşündüğümden..

Nedenleri, niyeleri merak etmedim hiç, inan etmedim...
Bu kadar sevgisizliğinde seni nasıl bu kadar sevdim,onu merak ettim..
Benim için ne düşündüğünü, beni nasıl gördüğünü,sendeki beni merak ettim...



Beni kaybetmek zordur, ama birkez gerçekten
kaybedersen bir daha asla bulamazsın..

İnsanlığın gibi, onurun gibi, iyiliğin gibi, namusun gibi,
merhametin gibi, vicdanın gibi, şerefin gibi
biryerde..

Bir kez kaybedersen bir daha asla
bulamazsın..

Önündeki sisin içinde kaybolur giderim..